Volg ons op Facebook Twitter Google+ Strava

Hersteltraining 2, 18.6 kilometer, 41 minuten

Door Johan Veninga, 10 jaar geleden

Ik ben vandaag onder handen genomen door Jan. En die had een vrijbrief: in love and war, there ain't no rules. Hij mocht dus alles doen met mijn rug wat hij goed dunkte. En dat heb ik geweten. Zachte heelmeesters maken stinkende wonden. Deze wond zal nooit stinken. Maar het hielp, want hoewel ik vanmorgen nog piepend en krakend rond de ontbijttafel hobbelde, ging het vanmiddag op kantoor heel redelijk. Mijn beste (mid)dag tot nu toe. Jan zijn kunsten zorgen dus niet alleen voor soepele (rug)spieren, maar ook eindelijk voor een beetje hoop in deze bange dagen.

Na het avondeten sleutel ik Marieke haar mountainbikezadel op de Equipe. Daarvan weet ik in ieder geval zeker dat het goed zit. Ik stel het nauwkeurig af met waterpas en rolmaat waarna ik uitermate zomers gekleed vertrek.

Ging het beter? Mijn benen in ieder geval wel. Die voelden een stuk soepeler dan eergisteren. En ook mijn rug lijkt beter te willen buigen. Na afloop ging het 'fiets-aan-de-haak-hangen' ook een stukje eenvoudiger. Nu, na de douche en aan een kopje thee, voelt het op wat pijntjes na, zelfs wel goed. Dus ja, het ging beter.

Wij vertrekken woensdag en de Equipe mag mee (note: daar dacht ik dus vanmorgen anders over!), achterop de Peu. Donderdag willen we dan in een heel rustig tempo de Ornon beklimmen. Dan beslis ik ook of ik aanstaande zaterdag ga starten of niet. Ik hou het dus nog even spannend. Na het weekend weten jullie meer.

Tags

zitvlees